Memorial Day.

Maandag 26 mei was Memorial Day, herdenkingsdag voor alle gevallen soldaten in alle oorlogen.
Het is een nationale vrije dag, dus ook geen school.
Als het dan lekker weer is, wat is er dan leuker dan je zus nat spuiten met een waterpistool!

JoJo vindt het gras om het huis lekkerder, dan in de wei, dus loopt ze gewoon los om het huis en zo af en toe moet ik haar uit mijn bloementuin jagen...

Daarna was het nog 4 dagen school en toen is de schoolvakantie begonnen. De tassen kunnen 12 weken de kast in!

Wouter's eerst tand.

Wouter is ook met het wisselen van zijn tanden begonnen, z'n eerste tand is er uit!

Nick's schoolreisje.

6 Mei was Nick's schoolreisje. Net als vorig jaar regende het de hele week ervoor en was het weer spannend of het allemaal wel door zou gaan. Ook dit keer zouden we (ik ging weer mee als vrijwilliger) naar het bos en gelukkig was het nu ook weer droog.
Hartman Reserve Park is in Cedar Falls. Dit keer moesten we aan de noordzijde van het wachten en werden we door een van de boswachter opgewacht en verder het bos ingeleid. Eerst was het een normale straat, die overging in een gravelweg, die weer over ging in een modderig bospad. De kids juichen in de bus, want dit was natuurlijk al leuk, met zo'n schoolbus over een glibberig pad.
De klassen (2e en 3e) werden over 4 groepen verdeeld.
Eerst een boswandeling.

Daarna met een net in het water scheppen en bekijken wat er allemaal wel of niet inzit.

Visje, visje waar ben je..., wormen en andere kruipende beestje...

Dat was het morgenprogramma. Voor het middagprogramma, we moesten eerst weer dat bos uit, gingen we naar het "Phelps Youth Pavilion" in Waterloo. Een leer- en activiteiten museum.

Het weer in April.

Mijn eerste tulpen in bloei, eindelijk een beetje lente gevoel!

Nieuw dak.

Sinds dat we in dit huis wonen, vliegen er bij elke storm wel een paar shingles van het dak.
De aannemer heeft het regelmatig gemaakt, totdat we weer een lekkage hadden in huis.
Een nieuwe dakbedekking moest het dan maar zijn, een "steel roof", staal dak.
De dakdekker zegt dat we er de eerste 30 jaar geen omkijken meer naar hebben, zal mij benieuwen!

Jenny en haar kleine poesjes.

Jenny is een echte dierenvriend. Later als ze "groot" is, wil ze dierenarts worden.
De konijnen, katten en paard worden door haar (en door mij 's morgens) verzorgd. Als er baby's geboren zijn, worden ze goed in de gaten gehouden. Mochten ze naar haar zin niet te goed groeien, worden ze bijgevoerd. Maar als er een baby konijntje doodgaat, wordt het ook gewoon aan de katten gevoerd!

Deze week is ze 2x bij de veearts geweest, voor een project van school. Job shadow, oftewel meelopen met iemand die het beroep uitoefent wat je later zou willen doen.
De eerste keer begon als heftig, een oude zieke hond lieten ze inslapen. Met de eigenaar van een andere hond werd overlegd of een gedeelte van de poot geamputeerd moest worden, omdat er geen gevoel meer in was. "Er waren ook gewone check-ups, met poezen hoor".

Cirius heeft voor de eerste keer poesjes gekregen. Om er voor te zorgen dat ze niet de jongen zou gaan verstoppen, had Jenny het konijnenhok in de garage gezet en daar de poes in gedaan. En dat net 2 dagen voordat ze jongen kreeg. Inmiddels is het spul groot genoeg en ze naar de stal verhuisd.

Paas eieren zoeken.

Zoals elk jaar voor Pasen, dit jaar ook weer een uitnodiging voor een Easter Egg Hunt bij de buren Kramer.
Zowel voor de kleinsten als de grote kinderen had buurvrouw Koula eieren verstopt.
Zaklopen, met een ei op een lepel race en pizza na. Een geslaagde naschoolse middag.

Vrijdagavond 18 april, hadden de vader en moeder van Nick's vriendje Logan en Ryanne's vriendin Gina ook een easter egg hunt georganiseerd. Maar deze was 's avonds om 8 uur. Leslie had cupcakes gebakke en Josh had de eieren verstopt. Zaklamp meebrengen! Deze eieren waren heeel goed verstopt en extra leuk in het "bijna" donker.

JoJo's vriendin.

Na een lange winter op stal, kon JoJo eindelijk weer eens naar buiten en de benen strekken.
Op een morgen stond er ineens een heel raar beest in haar wei. Een koe was in de split gegaan en moest in de wei herstellen.
JoJo vond het wel gezellig, ze ging er gewoon naast liggen!

Visite!

En toen hadden we op maandag 7 april ineens onverwachts visite.
Eduard, de enige die het wist, was de hele dag al op pad. Hij moest in Wisconsin ergens een bak voor aan de skidloader ophalen, op de terugweg is hij nog helemaal doorgereden naar het vliegveld van Cedar Rapids, 1,5 uur bij ons vandaan.
Even na 7 uur belt hij op met de vraag of de jongens al naar bed zijn. Nog niet. Doe ze de pyjama aan en laat ze even wachten tot ik thuis ben, want ik heb nog een verrassing voor ze, zei Eduard.
De jongens denken gelijk aan een speelgoed tractor of zo.
De meiden zitten voor de tv en ik ben met de jongens boven. We horen Eduard met de auto bij huis komen. Ineens beginnen de meiden te gillen, je denkt: wat nu weer. Ik met de jongens naar beneden, staan daar mijn pa en ma in de keuken. Wat een verrassing!
"We komen gezellig op je verjaardag, we blijven maar 12 dagen en we komen in augustus weer terug", zeiden ze. OK, leuk! doe de jas uit, koffie?!
Ik had die dag nog geprobeerd te skypen, maar ze waren niet thuis, nu is wel duidelijk waarom niet.

Dit keer was de koffer opengebroken, het slot was kapot en de koffer was dicht getaped.
Ondanks dat, zat alles er nog in, kadootjes, nieuwe pyjama's maar ook de metworsten, komijnenkaas en de aldi ranja.
Oma Reuling was weer druk aan het breien geweest.

Gezellig met opa en oma naar de winkel, dan krijg je vast wel wat nieuws!
Oma gaat mee naar dansles om de nieuwe "moves" van Ryanne te bekijken.
Als traditie ook weer bowlen en daarna lekker eten bij Applebees. Zo krijg je de dagen wel om.

Zondag 13 april was mijn verjaardag. Extra gezellig met alle visite, families ten Hoeve en Koezen waren er ook.
Vrijdag de 18e was een vrije dag van school.
Samen naar de Amana colonies geweest. Van ouds her een duits dorp. Stenen huizen, leuke winkeltjes, wol weverij en meubelmakerij bekeken. En als lunch hoort daar natuurlijk een echte schnitzel bij, lekker!
Op de terugweg opa en oma bij het vliegveld afgezet. Tijd om weer afscheid te nemen, maar niet voor lang, want in de zomer komen ze weer terug. Dit was maar een tussendoortje, zoals ze zelf zeggen.