In de krant

Jenny heeft het boek waar ze in staat gedoneerd aan de bibliotheek in Shell Rock. De dames van de bieb maakten een foto en lieten het in de Waverly paper plaatsen. Naar aanleiding daarvan kwam de Clarksville Star met de vraag of zij een interview mochten doen. Ach ja, waarom ook niet. De journaliste wilde een familiefoto, maar wij zeiden, laat dat maar aan de kinderen over, die vinden het altijd leuk om in de krant te komen. We hebben tenslotte al in bijna alle kranten gestaan.

Wouter's kunstwerk

Wouter is een creatief en handig type, net als de rest trouwens. Maar soms gaat het een beetje tever, vind ik. De schaar is een heel leuk ding om van alles mee te knippen, naast papier kun je er ook haren, planten, broeken en lakens mee knippen!
Potloden, stiften en verf zijn erg leuk voor allerlei art creaties. Zolang het afwasbare stiften zijn kun je de muren nog wel schoon krijgen. Met een gummetje krijg je de meeste potlood strepen er ook wel af, maar een white board stift oftewel dry erase marker, dat wordt lastiger. Met stickerverwijderaar en een schuursponsje ook dat weer van de muur af gekregen, zodat het sausen van de muren nog even uitgesteld kan worden.
4 maart was het registeren voor het nieuwe schooljaar pre-school, peuterspeelzaal. Hier gaan ze, als ze per 15 september 3 zijn en zindelijk, pas naar school. Alleen aan het begin van het schooljaar. Toen ik de ingevulde papieren weer terug bracht naar de pre-school, heb ik gelijk maar even gevraagd of Wouter nu al naar school kon komen. Dat wilde ze wel proberen en zo gaat hij nu al 2 weken, 3 morgens per week naar pre-school. De eerste paar keer was het moeilijk afscheidnemen van mama, maar het was wel leuk op school.
Nu kan hij daar zijn creatieviteit kwijt. Wat worden we groot!

Verjaardagen

De tijd vliegt voorbij en zo is de winter hier ook eindelijk bijna voorbij. De laatste sneeuw is bijna gesmolten. De temperaturen zijn zowaar lente-achtig.
In Februari waren de meiden jarig.
Jenny is 11 geworden. Een grote meid, onder de meetlat, 162 cm.! Blij was ze met haar cadeautjes, o.a. een mp4 speler, knutselwerkjes en leesboeken natuurlijk. En de nodige kaartjes uit Nederland.



Ryanne is 9 geworden, onder de meetlat ook al 150 cm. Ryanne kreeg o.a. een nieuwe fiets en knutselwerkjes.

Eduard had uit Nederland ook cadeautjes meegebracht. En na lang wachten kwam er ook nog een doos met leuke spulletjes en lekkere dingen.

Weer thuis

De verrassing en schok was groot toen Eduard in Didam aankwam. Zijn vader kon zijn ogen niet geloven. Amper bijgekomen werd Eduard's moeder met de regiotaxi gebracht. Eduard loopt naar buiten om haar met de rolstoel uit het busje te halen. Ze dacht dat ze droomde. Hoe kan dit nu allemaal. Verrassing geslaagd dus.
Na een paar gezellige dagen ging Eduard maandag weer naar huis.
Maar dat ging ook niet zonder opstakels. De vlucht van 11 uur was gecancelled, omdat de piloot zijn been gebroken had! Alles overgeboekt naar een vlucht om 12 uur. Nu niet rechtstreeks naar Chicage. Eerst naar Washington en dan Chicago, daar weer vertraging met de vlucht naar Cedar Rapids. Al met al kwam hij niet om 16.oo uur aan, maar om 22.00 uur.
In Nederland was het 10C, de schok was groot toen Eduard op het vliegveld zijn auto ging halen, -25C! Das effe wennen!
Gelukkig nog maar een paar dagen koud en dan wordt het zelfs boven nul!

Surprise voor opa en oma

Vandaag, vrijdag 4 februari is opa Reuling jarig. 79 is hij geworden. Het leek Eduard wel een leuk idee om hem te verrassen met een bezoekje. Zo hebben afgelopen weekend gezocht naar een vliegticket en gevonden. Woensdag zou hij gaan, donderdag in Nederland aankomen. Maar een blizzard verstoorde de planning. De vluchten werden gecancelled. Gelukkig heeft hij voor vandaag een vlucht kunnen regelen en is hij, nu ik dit schrijf, onderweg,van eerst Cedar Rapids - Minneapolis en dan naar Amsterdam..

Veel plezier samen. Wij skypen morgenvroeg!

Jenny's boek

In de zomer van 2006 werden we door 2 leraressen van de Drake University in Des Moines benaderd. Ze wilden een boek schrijven met verhalen van kinderen die naar Iowa geemigreerd zijn. Of Jenny daar aan mee wilde werken.
De dames kwamen op de boerderij voor een interview en maakten een paar foto's. We dachten nog daar horen we nooit meer wat van.
Daar ging 3 jaar overheen, tot ze in september 2009 weer contact opnamen. Ze hadden een sponsor en een uitgever gevonden voor het boek en of ze nog een keer voor een interview mochten komen. Zo kwamen ze nog een keer, met 2 studenten die foto's kwamen maken.
Uiteindelijk in augustus van vorig jaar kwam er een email met de tekst of we dat na wilden lezen en evt. correcties wilden maken. Want het boek "Zakery's Bridge" was zo goed als af.
9 Kinderen hebben hier aan meegewerkt. Uit oa Bosnie enHerzegovina, Israel, Sudan, India, Taiwan, Mexico, Laos, Palistina.
Afgelopen zondag zijn we naar het Iowa Historical Museum in Des Moines geweest voor de boekpresentatie.
Voorafgaand aan de presentatie was er een ceremonie waarbij 100 immigranten de US nationaliteit kregen.
Heel officieel allemaal. Soldaten in uniform die de vlaggen komen brengen. Het volkslied werd uitaard gezongen. Een woordje van president Obama, weliswaar op een bandje, maar toch..
Govenor Brandstadt was ook aanwezig, met een van de hoogste rechters.
De eed werd afgelegd en de certificaten werden uitgereikt.
Tevens kregen de nieuwe us citizens het boek "Zakery's Bridge" uitgereikt.
Na afloop mocht Jenny ook achter een tafeltje zitten en handtekeningen zetten in de boeken.
Erg leuk natuurlijk!

Ryanne vroeg zich natuurlijk ook af of er ook een foto van haar in zou staan, nou gelukkig maar ze staat er ook in...

Omdat de uitreiking van de certificaten wat lang duurde, gingen de kinderen het museum even bekijken.

Hoe januari begon...

Januari begon gezellig met een nieuwjaarsborrel.
Het weer was nog niet zo koud en het had zelfs al gedooid. Wat later voor plassen water op het erf zorgde en toen het weer begon te vriezen voor veel ijs.
Zolang het nog niet gesneeuwd had kon je het ijs gelukkig overal zien liggen en voorzichtig er over gaan.
Maar uiteindelijk begon het natuurlijk ook weer te sneeuwen. De snowblower van Eduard was weer gemaakt en op maandag 10 januari ging hij hem ophalen.
Doordat het gesneeuwd had kon het ijs niet meer zien en bij een ander weet je ook niet waar ijs ligt. Eduard zet de auto voor de aanhanger, die hij daar gemakshalve had laten staan. Hij stapt uit en glijdt direct onderuit, met een klap op het ijs. Gevolg, pijnlijke ribben.
De volgende dag had Eduard stroo in de hakselaar gedaan, hij wilde de touwtjes ervan aftrekken. Maar door de kracht had hij het gevoel alsof er iets brak in zijn ribben. Hij kon bijna geen adem meer krijgen.
De kinderen waren net thuis van school. Het hele spul in de auto, bij de Ten Hoeves gebracht en toen door naar het ziekenhuis voor foto's. Een scheurtje in een rib, niet gebroken, zwaar gekneusd. Pijnstillers mee naar huis en wachten tot het beter wordt. "Doe het een weekje rustig aan", zei de uit Pakistan afkomstige dokter. Ja, ja... 's avonds gewoon weer aan het werk, moet toch doorgaan....
Twee dagen later, donderdag dus, was Eduard weer stroo in de hakselaar aan het doen. Maar door de pijnlijke ribben kon hij de klep niet goed open krijgen. Hij liet hem met een klap dicht vallen.... pink er tussen.... het topje van de pink hing er nog voor 20% aan.
De kinderen waren weer net thuis van school, weer naar de Ten Hoeves en door naar het ziekenhuis. Zelfde dokter en zelfde verpleegster! "Je zou het toch een weekje rustig aan doen", zei de dokter nog.
Foto's gemaakt, pink gebroken. Topje er weer opgenaaid, verbandje erom heen en weer naar huis. Thuis gewoon weer aan het werk..
Eduard heeft er een foto van gemaakt, maar die zal ik jullie besparen.

Kerstvakantie

Voordat de kerstvakantie begon was er eerst weer de traditionele Wintersing op school. Dit jaar mocht Nick ook zingen omdat hij nu in Kindergarten zit.

Hier komt geen Sinterklaas maar de Kerstman. Terwijl ze weten dat mama en papa alles kopen en inpakken, is het toch altijd weer spannend wat er onder de kerstboom zal liggen.

Boekje, spelletje, Lego, racebaan en voor Ryanne een saxofoon. Ryanne zei al een hele poos dat, als ze in 5th. grade zit de saxofoon wil spelen. Nu zagen we in een lokaal krantje een saxofoon te koop. Helemaal verrast was ze. Een oefenboek was erbij en na wat oefenen kan ze al een melodietje spelen.

De sjoelbak hebben we van opa en oma Reuling. Ze hadden geld opgestuurd om wat leuks te kopen voor de kerst. Bij de Nederlandse winkel in Michigan een sjoelbak gekocht. Typisch Nl. en erg leuk.

Hieronder een paar filmpjes en fotootjes over de bezigheden in de vakantie.

En zo ging Kerst voorbij en kwam Oud en Nieuw. Oliebollen en appelflappen gebakken. Koekjes met icing gemaakt.
Op Nieuwjaarsdag kwamen de Nederlanders gezellig een borreltje drinken. Iedereen had wat lekkers meegenomen. Erg gezellig, want het was alweer lang geleden dat we zo met z'n allen bij elkaar waren.

Digital greeting personalized with Smilebox

Merry Christmas!

A collage by Smilebox

Sneeuwpret

Sneeuwpret op een zaterdagmiddag.

Wouter 3 jaar!!

De zaterdag voor Wouter's verjaardag begon met regen. Alle sneeuw die een week geleden was gevallen smolt weg. We gingen nog even snel naar de "boekjetheek", want er was slecht weer voorspeld vanaf het middaguur. Op de terug weg viel er al natte sneeuw, dat later over ging in gewoon sneeuw. De temperatuur daalde snel. Later in de middag begon het hard te waaien. 's avonds en 's nachts stormde het wel tot 70 km/u en dat met sneeuw, een blizzard dus. Nu hebben we dat wel vaker meegemaakt, maar dit was toch wel extreem, de stal was van huis uit niet meer te zien. De temperatuur was rond -20 C, gevoelstemp. nog veel kouder.

De melkers konden 's morgens niet komen, dus kwam Chad, die woont op 3 mile afstand. Hij belde halverwege de straat of Eduard met de verrijker, met de zwaailamp aan, naar het begin van de inrit wilde komen, want die kon hij niet vinden. Toen zijn Eduard en Chad begonnen met melken. De koeien lagen in een bed van sneeuw.

Na dat de storm enigzins was gaan liggen, was het tijd om sneeuw schuiven. De hele zomer heeft de snowblower voor op de trekker gezeten en nu kon hij in gebruik genomen worden. Het plezier was maar van korte duur, een lager eruit, dus nu is hij in de repareer!

En zo begon dus Wouter's verjaardag.

Wouter wacht op z'n kadootjes....

Even leek het erop dat het feestje 's middags niet door kon gaan, maar de Ten Hoeve's konden toch komen. De zon ging schijnen en het leek alsof er nooit een storm van geweest.

Kerstboom

Als Thanksgiving geweest is, zie je hier in de omgeving de nodige kerstverlichting en versierde kerstbomen verschijnen. De kinderen vroegen dus ook wanneer wij dan de kerstboom gingen zetten. Het was immers nog november. Als het Sinterklaas is. Dus toen in Nederland op 5 december de pakjes werden opgemaakt, hebben wij de kerstboom gezet. Eerst de kleine boom in de keuken en later de grote boom in de kamer. Ik (R) hoef alleen maar de spullen uit de basement te halen, de rest wordt gedaan. Er zijn 3 ballen gesneuveld, ach.... zoals opa Reuling altijd zegt: "als je kinderen aan het werk laat, krijg je kinderwerk gedaan!"

Tijdens het versieren van de kerstboom, zagen we 3 herten over het land rennen, op de vlucht voor de jagers. Er zijn er veel te veel in Iowa, dus mag er tijdens bepaalde weken in het jaar op de herten worden gejaagd. Je moet op het courthouse (gemeentehuis) kaartjes/linten halen om op de dieren te mogen schieten. Zo'n lintje moet dan aan het geschoten dier vastgemaakt worden en dan mag je het mee naar huis nemen. Heb je er geen lintje aan en je wordt door de sheriff gecontroleerd, dan heb je een probleem.

De Amerikanen gaan er helemaal trots op als ze een "deer" geschoten hebben met een groot gewei. Hoe groter, hoe beter. Je komt dan met het geschoten dier en al op de foto in de krant. Typisch...;

Nou, niet mijn hobby...

Pepernoten

Omdat het bijna Sinterklaas is, hebben we pepernoten gebakken. De speculaaskruiden had ik uit Nederland meegebracht en met een receptje uit het kookboek van de blue band, gingen we aan de slag. De kids vonden het erg leuk om ze te maken. Niet alleen pepernoten, maar ook de eerste letter van je naam werden gemaakt.

Ze smaakten erg lekker, zaterdags gemaakt en zondags alles al op. En zo hebben we dat al 2 zaterdagen gedaan. Mmm...

Concert

Sinds het begin van dit schooljaar speelt Jenny klarinet.

1x in de week, 20 minuten muziekles en 2x in de week, 25 minuten oefenen, samen met andere 5e klassers in een band, the 5th. grade beginner band. Zeg maar gerust een grote band, met ongeveer 90 leerlingen. Ze zijn allemaal dit schooljaar begonnen met een instrument te bespelen. Naast de band is er ook nog een orchestra, de strijkinstrumenten, van ongeveer 35 kinderen. De muzieklessen worden onder schooltijd gegeven. Geen brengen en halen dus.

Dinsdagavond gaf de band hun eerste concert, 4 liedjes. Klinkt al best goed voor zo'n beginners band.

Nick's office

Nick wilde net als zijn zussen een tafeltje en een boekenkast op zijn kamer.
Samen met Eduard heeft hij alles in elkaar gezet.
Trots zit hij in zijn "office", zijn huiswerk te maken.
"Alleen mijn boekenkast moet nog wat voller", zegt hij. We gaan vandaag maar eens bij de bibliotheek (boekjetheek, volgens Wouter) kijken, of ze daar nog wat in de uitverkoop hebben.

Dag familie Poelma

Vrijdag is de familie Poelma naar Nederland vertrokken. Voorgoed.

4 jaar hebben ze in Iowa gewoond en gewerkt. Ruim een jaar geleden hebben ze hun boerderij moeten verlaten. Nu hebben ze besloten om een nieuw leven in Nederland op te gaan bouwen. Weer terug naar Groningen.

Wij zullen ook moeten wennen, dat ze niet meer in de buurt wonen.

6 verjaardagen minder! Het zal een stuk stiller zijn.

Maar gelukkig wonen de Ten Hoeves nog om de hoek;)

Woensdagmiddag hebben we "tot ziens" gezegd en nog even een foto gemaakt van alle kids.

Wij wensen de familie Poelma veel geluk, in goede gezondheid in hun oude vertrouwde omgeving en dat het uiteindelijk allemaal goed mag komen!

We houden contact.

Plezier!

Hoeveel plezier kun je hebben met een fiets, een stuk touw en een paar katten?!

Milkweed

(O)pa Rosmulder had op vakantie in Oostenrijk een plant gezien met mooie bloemen. De bloemen zouden later veranderen in een soort "vogeltje". Heel bijzonder, volgens hem. Hij heeft een stekje meegenomen. Het bloemenzaad werd ook aan oma Reuling gegeven en die kweekte er een plantje van. "Kijk eens, wat ik van je vader heb gekregen. Het moet wel een grote plant worden, die zich sterk verspreid", zei ze van de zomer tegen mij.

Bij Opa Rosmulder in de tuin hebben we de plant eens bestudeerd. "Oh", zeiden de meiden, "dat is gewoon 'milkweed', die hebben we thuis gewoon in de 'ditch' staan." En dat klopt dus.

Een heel bijzonder plant...

Heb het even opgezocht in het woordenboek,

milkweed: melk distel, kroontjeskruid oftewel letterlijk vertaald, melk onkruid.

Onkruid kan ook mooi zijn!

Middle school

Jenny gaat nu naar Washington Irving school in Waverly. Dit is een school met alleen 5e en 6e klassers, een middle school.
In 2008 hadden we in juni heel veel regen, waardoor de Cedar River zo hoog steeg dat half Waverly onder water stond. Ook de middle school en de Junior High school. De middle school was niet meer te gebruiken en is er een noodschool gebouwd in een voormalig kantoorpand. Daar zitten ze nu nog steeds. De Junior High is zover opgeknapt dat ze het nog gebruiken. Dit is wel het laatste schooljaar want met o.a. geld van de overheid wordt een nieuwe middle school gebouwd, voor 5th. tot met 8th. grade. Een project van $ 23.000.000,00!! Maar het wordt wel mooi, maar dat mag dan ook wel voor dat geld.
Op de onderstaande link zijn foto's te zien van de school in aanbouw.

www.facebook.com/group.php?gid=147079385331653&v=photos

Appelmoes

Het is weer appelseizoen. Justin, een melker, ging met zijn vrouw op een zondag appels kopen in

Wisconsin, 3 uur rijden van hier. Dus ik vroeg hem of hij ook voor mij wat appels voor appelmoes mee kon brengen. Geen probleem. Hoeveel, was de vraag. Ik zeg, doe maar 2 doosjes. Nou, dat waren 2 dozen. Maar wel hele mooie appels, volgens mij zijn ze nog door de poetsmachine geweest, zo glimden ze.

3 Dagen zijn Wouter en ik aan het appelschillen geweest. Resultaat, 35 liter appelmoes, oftewel 70 potjes. We kunnen voorlopig weer vooruit!

Wouter is altijd wel bereid om een handje te helpen.